Gizella’s Frequency

 

Maar wie is de vrouw áchter die frequentie?

Iets wat ik altijd ontzettend moeilijk heb gevonden? Mezelf voorstellen.
Mijn hemel… wat kon ik daar ongemakkelijk van worden. 😂
Tot aan paniekaanvallen toe.

Want ja… wie bén ik eigenlijk?

Is wat ik doe wie ik ben?
Is wat ik voel wie ik ben?
Is mijn werk wie ik ben?
Mijn rol als moeder?
Mijn plek binnen mijn gezin?
Mijn familie?

Help. Ik heb geen idee wie ik ben.

Ik heb me jarenlang verscholen achter het zijn, de kracht en de behoeften van een ander.
Daar voelde ik me veilig.

Zorgen voor anderen.
Voelen wat een ander nodig had.
Focus op de ander.

Ik noem het ook wel mijn ‘hulpverlenerssyndroom’. 😉

En natuurlijk kwam die vraag steeds weer terug in mijn leven:

“Gizella, vertel eens iets over jezelf.”

En iedere keer dacht ik: ja… maar wat moet ik dan zeggen?

Want hoe meer ik probeerde mezelf te omschrijven, hoe verder ik van de essentie leek af te raken.

Terwijl ik inmiddels iets heel anders weet:

De kracht van jouw leven zit niet in het label dat je jezelf geeft.
Niet in wat je doet.
Niet in welke rol je vervult.
Niet in wat anderen van jou vinden.

De kracht zit in wie jij bént.
Daaronder.
In jouw essentie.

Dáár ontstaat ruimte.
Dáár begint creatie.
Dáár raak je.
Dáár verbind je.
Dáár voel je.

En precies dáár ligt ook mijn zielsmissie:

“If the essence of my being has caused a smile to have appeared upon your face or a touch of joy or recognition within your heart, then in living I have made my mark.”

“Elk einde is ook weer een nieuw begin ook al zie je het niet op dat moment.”

Ik ben er gaandeweg achter gekomen dat we onder al die rollen, verhalen, ervaringen en labels eigenlijk allemaal dezelfde essentie hebben.Licht. We zijn lichtenergie.
En toch… zijn we de verbinding met die essentie onderweg vaak kwijtgeraakt.
En jeetje… ik weet hoe ontzettend k*t dat kan voelen.

Want als iemand je vraagt: “Wie ben jij?”
dan schieten we al snel in het vertellen van wat we doen.

Ik woon daar.
Ik ben moeder van die.
Ik werk als…
Ik ben zus van…
Ik heb dit gestudeerd.
Ik ben goed in dat.

En natuurlijk kan ik je vertellen wat ik allemaal gestudeerd heb of alles wat het leven mij gaf aan lessen, pijn, verdriet en uitdagingen….

Ik kan je vertellen dat ik moeder ben van een prachtige dochter van 7.
Maar…Wat vertelt dat jou nou werkelijk over míj?

Niet zoveel.

Want al die dingen zijn onderdeel van mijn verhaal.
Maar ze zijn niet wie ik ben.

En dat geldt ook voor jou.

Je bent niet je verleden. Niet je trauma. Niet je lichaam. Niet je werk. Niet je gezin. Niet de dingen die je hebt meegemaakt.
Niet eens de mooie dingen die je over jezelf kunt vertellen.

Er is iets onder dat alles.

En precies dáár begon voor mij de echte reis.

Terug naar mezelf.
Terug naar die essentie.
Terug naar wie ik was vóórdat ik mezelf allerlei verhalen over wie ik moest zijn was gaan vertellen.

En dát is uiteindelijk precies waar ik jou ook mee wil helpen.

Niet iemand anders van jezelf maken.
Maar je herinneren wie je werkelijk bent.

Dat is voor mij The Place to Heal. ✨